Bu zamana kadar bana zincir e-posta gönderen tüm dost ve arkadaşlarıma teşekkürü bir borç bilirim; Sayelerinde tuvalet temizlemekte kullanıldığı öğrendiğim kolayı içemez oldum. Aids virüsü taşıyan iğneler kıç... batar korkusuyla sinemaya gidemez oldum. Deodorantlar kanser yapıyor diye sayelerinde artık bir domuz gibi kokmaya başladım. Telefon hattımı kullanıp bana borç takarlar korkusuyla telefonlara da cevap vermiyorum. İçinden fare ya da fare zehir'i çıkar diye hiç bir kutu içeceği içmiyorum. Çok sevdiğim içkime ilaç koyup beni uyuturlar,organlarımı çalarlar ve buz dolu bir küvetin içinde uyanırım diye bana yaklaşanları da tersliyorum. Neyim var neyim yoksa satıp hastanede yatan ve büyük ihtimalle ölmek üzere olan çocuklara yatırmayı düşünüyorum. Mail listesine katılırsam alacağım söylenen para, bilgisayar, cep telefonu ya da gezileri beklemekten de evden dışarı çıkamaz oldum. Tuz Gölü'ne Konya'nın katkılarından dolayı yemeklerim tuzsuz tatsız. Msn paralı olacak;Adam yeşerecek mi,sararacak mı beklemekten de gına geldi. Excel hala ne zaman emekli olacağımızı da bildirmedi. Bir maili forward etmedim, başıma ne belalar gelecek diye korkuyla beklemekten ruh sağlığımı da kaybettim. Multipl skleroz olunuyormuş diye diyet ürünleri düşmanıma bile tavsiye etmiyorum. Yerli malı kullanacağım derken marketlerde barkodu 869 ile başlayan ürünleri aramaktan da gözlerimin biraz daha bozulduğunu farkettim. Sevgili dost ve arkadaşlarımdan gelen; 'lütfen okuyunuz', 'çok önemli', 'aman virüse dikkat', 'bilmem kim para dağıtıyor', 'en az beş kişiye yolla', 'inanmadım ama doğruymuş', 'kişiliğini test et', 'tıkla para yolla, tıkla yardım et', 'bilmemkim seni gözetliyor', 'bilmem kime mail at, haddini bildir', 'onu yeme bunu ye' şeklinde başlayan kerameti kendinden menkul, nev'i şahsına münhasır bu mailler sayesinde hep beraber 'kafayı çizme'ye ne kadar yakın olduğumuzu da müşahade etmiş oldum